حدیث مذکور بیانگر این مهم است که بر هر مسلمانی واجب است در هر شرایطی از حکام حرف شنوی داشته و اطاعت کند مادامی که به معصیت و نافرمانی یا تکلیف خارج از توان دستور نمی دهند؛ هرچند این حرف شنوی و اطاعت گاهی دشوار باشد یا با ضایع شدن برخی حقوق همراه باشد؛ و این به دلیل مقدم داشتن مصلحت عام بر مصلحت خاص می باشد.

1. صفحه ی اصلی
2. دعوت و احتساب
3. سياست شرعى
4. حقوق رهبر در برابر ملت
5. بروز رسانی

• ما هنگامی که نزد حاکمان خويش هستيم، سخنانی بر زبان می رانيم بر خلاف سخنانی که در غيابِ آنها می گوييم. عبدالله رضی الله عنه فرمود: «ما در دوران رسول الله صلى الله عليه وسلم اين را نفاق می دانستيم»....
• چون الله متعال اراده ی خیری در مورد امیری داشته باشد، وزیر صادق و راستگویی نصیب او می گرداند که هرگاه دچار فراموشی شود، او را یادآور گردد و چون چیزی را در خاطر داشته باشد او را یاری کند؛ و چون اراده ی خداوند در مورد او بر چیز دیگری رفته باش...
• کسی که او را بر کاری (مانند جمع آوری زکات) بگماريم و او سوزنی يا کمتر از آن را از ما پنهان کند، خيانت به شمار می رود و روز قيامت آن را با خود می آورد....
• هرکس حاکم را خوار کند، الله او را خوار و زبون می گرداند.