حدیث مذکور بیانگر وجوب حرف شنوی و اطاعت از اوامر حاکم می باشد؛ فرقی نمی کند امر و فرمان وی برای ما خوشایند باشد یا نه؛ مگر اینکه به معصیت و نافرمانی فرمان دهد که در این صورت حرف شنوی و اطاعت از وی فقط در معصیت و نافرمانی که بدان فرمان داده، درست نیست.

1. صفحه ی اصلی
2. دعوت و احتساب
3. سياست شرعى
4. حقوق رهبر در برابر ملت
5. بروز رسانی

• و هرکس با حاکمی بيعت کرد و با دست و دلِ خويش با او پيمان بست، بايد هرچه می تواند از او اطاعت کند و اگر کسی بر سرِ قدرت با حاکم نزاع کرد، گردنش را بزنيد....
• کسی که او را بر کاری (مانند جمع آوری زکات) بگماريم و او سوزنی يا کمتر از آن را از ما پنهان کند، خيانت به شمار می رود و روز قيامت آن را با خود می آورد....
• همانا به زودی امیرانی خواهند بود که دروغ می‌گویند و ستم می‌کنند. پس هر کس دروغشان را تصدیق کند و آنان را بر ستمشان یاری دهد، نه او از من است و نه من از اویم...
• الله متعال هيچ پيامبری مبعوث نکرد و هيچ خليفه ای را به خلافت نرساند، مگر اينکه دو همنشين (مشاور) برای هريک قرار داد که يکی او را به کار نيک فرمان می داد و به عمل شايسته تشويقش می کرد و ديگری او را به کار بد فرا می خواند و به کار ناشايست تشو...