از اُمّ سَلَمه امالمؤمنین، همسر پیامبر صلی الله علیه و سلم رضی الله عنها روایت است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و سلم فرمودند: «مَنْ كَانَ لَهُ ذِبْحٌ يَذْبَحُهُ فَإِذَا أُهِلَّ هِلَالُ ذِي الْحِجَّةِ، فَلَا يَأْخُذَنَّ مِنْ شَعْرِهِ، وَلَا مِنْ أَظْفَارِهِ شَيْئًا حَتَّى يُضَحِّيَ». یعنی: «هر کس قربانیای دارد که میخواهد آن را ذبح کند، پس هرگاه هلال ماه ذیالحجه دیده شد، نباید چیزی از موی خود و نه از ناخنهایش بگیرد تا زمانی که قربانی کند».
صحیح است - به روایت مسلم
پیامبر صلی الله علیه و سلم به کسی که قصد دارد قربانی ذبح کند، دستور دادند که هرگاه هلال ماه ذیالحجه آشکار شد، چیزی از موی سر یا زیر بغل یا سبیل یا جاهای دیگر و نه از ناخنهای دست یا پایش نگیرد تا زمانی که قربانی کند.
از نکات این حدیث
هر کس پس از ورود دههٔ [ذیالحجه] نیت قربانی کند، خودداریِ مذکور را از لحظهٔ نیت آغاز میکند تا زمانی که قربانی کند.
اگر در روز اول قربانی نکرد، همچنان [از گرفتن مو و ناخن] خودداری میکند تا در یکی از روزهای تشریق قربانی کند.