در این حدیث آمده که رسول الله صلی الله علیه وسلم تصمیم داشت شوهر را از نزدیکی و آمیزش با همسرش در دوران شیردهی او به فرزندش نهی کند؛ چون نزد عرب مشهور بود که این کار برای طفل شیرخوار مضر است؛ اما زمانی که مطمئن شد این کار در میان اهل فارس و روم رواج دارد و زیانی برای طفل شیرخوار ندارد، از این تصمیم منصرف شد. سپس در مورد مردی از ایشان سوال شد که منی خود را در آلت تناسلی همسرش نمی ریزد که این عمل را به عمل اهل جاهلیت در زنده به گور کردن دختران شان تشبیه نمود. با این تفاوت که عمل آنها آشکار بوده و این عمل پنهان صورت می گیرد.