این حدیث ابطال ادعای یهود می باشد که با وجود جلوگیری طبیعی در آمیزش جنسی، باردار شدن زن غیر ممکن است؛ و آن را از مصادیق زنده به گور کردن فرزندان و قطع نسل می دانند. اما رسول الله صلی الله علیه وسلم آنان را در این ادعا تکذیب نموده و خبر می دهد که اگر الله متعال اراده ی خلق نوزادی را داشته باشد، این کار مانع باردار شدن نمی شود و اگر اراده ی خلق نوزادی را هم نداشته باشد، این کار مصداق حقیقی زنده به گور کردن نیست؛ به همین دلیل به این صحابی اجازه ی جلوگیری طبیعی در آمیزش وی با کنیزش می دهد و ادعای یهود را رد می کند.