رسول الله صلی الله علیه وسلم امتش را بشارت می دهد که الله متعال ویژگی خاص و شرف بزرگی برای آنها در روز قیامت مد نظر قرار داده است؛ ویژگی که با آن از سایر امت ها متمایز می باشند؛ چنانکه در انظار مردم فراخوانده می شوند درحالی که صورت ها و دست ها و پاهای شان نورانی بوده و می درخشند؛ و این تنها یکی از ثمرات این عبادت بزرگ یعنی وضو می باشد. عبادتی که با این اعضای گرامی جهت کسب رضای پروردگار متعال و دست یافتن به ثواب و پاداش آن تکرار می شود؛ و به همین دلیل پاداش آنها این ستایش بزرگ و خاص می باشد. سپس ابوهریره می گوید: هرکس می خواهد اين سفيدی و درخشش را بيشتر نمايد، پس چنین کند. چون هرچه مکان شستن بیشتر باشد، درخشش و سفیدی بیشتر خواهد بود. اما آنچه در شستن اعضای وضو مشروع است، شستن دست ها به همراه آرنج می باشد که آرنج بخشی از ابتدای بازو و شستن آن را شامل می شود. و شستن پاها به همراه قوزک ها که ابتدای ساق را هم در بر می گیرد. و در وضو بازو و ساق شسته نمی شوند. و در روایت دیگری از رسول الله صلی الله علیه وسلم نقل می کند که: «زيورِ مؤمن در بهشت تا جايی است که آب وضويش به آنجا می رسد».