අබූ දර්දා තුමා මෙසේ දන්වා සිටියි. තමන් රමළාන් මාසයේ ගමනක් සඳහා පිටත්ව ගියෝය. එය දැඩි උෂ්ණත්වයක් සහිත දිනයක් විය. ඒ දැඩි උෂ්ණත්වය හේතුවෙන් මිනිසා ඉන් ආරක්ෂා වීමට තම අත තම හිස මත තබන තරම් එය දැඩිව පවතින. නබි -සල්ලල්ලාහු අලය්හි වසල්ලම්- තුමා හා අබ්දුල්ලාහ් ඉබ්නු රවාහා අල් අන්සාරී -රළියල්ලාහු අන්හු- තුමා හැර උපවාසයේ නිරතවුනු වෙන කිසිවකු නොවීය. ඔවුන් දෙදෙනා එම උෂ්ණත්වය දාරා ගෙනම උපවාසයේ නිරත වූහ. හානියක සීමාව වෙත ළඟා නොවන තරම් දුෂ්කරත්වයක් දරා ගත හැකි නම් ඒ සමග ගමනේදී උපවාසය රැකීමට අනුමැතිය ඇති බව මෙම හදීසය පෙන්වා දෙයි. තය්සීරුල් අල්ලාම් (පිටුව 327), තන්බීහුල් අෆ්හාම් (වෙළුම 3/432), තඃසීසුල් අහ්කාම් (3/241)