این حدیث بر مذموم بودن تکبر و خودبرتربینی دلالت می کند؛ تکبر و برتر دیدن خود می تواند در راه رفتن و لباس پوشیدن و سخن گفتن و در تمام امور جلوه نماید؛ و هرکس چنین حالتی داشته باشد و خود را بیش از دیگران بزرگ و شایسته ی تعظیم بپندارد، روز قیامت درحالی الله متعال را ملاقات می کند که بر وی خشمگین است.