از جابر رضی الله عنه از پیامبر صلی الله علیه و سلم روایت است که فرمودند: «مَنْ قَالَ: سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ وَبِحَمْدِهِ، غُرِسَتْ لَهُ نَخْلَةٌ فِي الْجَنَّةِ». یعنی: «هر کس بگوید: سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ وَبِحَمْدِهِ (الله بزرگ پاک و منزه است و با ستایش او [او را تسبیح می‌گویم])، برایش نخلی در بهشت کاشته می‌شود». صحیح است - به روایت ترمذی
explain-icon

شرح

پیامبر صلی الله علیه و سلم خبر داده‌اند که هر کس بگوید: «سُبْحَانَ اللهِ» (الله پاک و منزه است) و او را منزه می‌دانم «الْعَظِيمِ» (بزرگ) در ذات، صفات و افعالش «وَبِحَمْدِهِ» (و با ستایش او) همراه با افزودن اوصاف کمال برای او سبحانه؛ در برابر هر باری که آن را بگوید، نخلی در سرزمین بهشت برایش کاشته می‌شود.

explain-icon

از نکات این حدیث

  • تشویق به بسیار یاد کردن الله متعال، و از جملهٔ آن: تسبیح همراه با تحمید (ستایش) است.
  • بهشت وسیع است، و نهال‌های آن تسبیح و تحمید است، و این فضلی از سوی خداوند متعال و نعمتی از جانب اوست.
  • در حدیث، از نخل به شکل ویژه یاد شده است و این به دلیل منافع فراوان و میوهٔ نیکوی این درخت است. به همین دلیل خداوند متعال در قرآن، مثال مؤمن و ایمانش را به آن زده است.