share_hadeeth
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ خبر میدهد که استغفار الفاظ گوناگونی دارد، اما بهترین و بزرگترین این الفاظ آن است که بنده بگوید: «اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لا إلهَ إلا أنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ وَأَبُوءُ لَكَ بِذَنْبِي، فَاغْفِرْ لِي، فَإنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إلاَّ أنْتَ»: (بار الها تو پروردگار منی، جز تو معبود برحقی وجود ندارد، تو مرا آفريدهای و من بندهٔ تو هستم و من بر عهد و پيمانی كه با تو بستهام تا حد توان استوارم و به وعدهای كه دادهای يقين دارم، از بدی كارهایی كه انجام دادهام به تو پناه میبرم و به نعمتهایی كه ارزانیام داشتهای و گناهانی كه انجام دادهام، اعتراف میكنم. پس مرا بيامرز، زيرا كسی جز تو گناهان را نمیبخشد). در این دعا، نخست بنده به توحید اقرار میکند و اینکه الله خالق و معبود اوست که شریکی ندارد و بر عهد و پیمانی که با الله بسته یعنی ایمان به او و اطاعت از او بر حسب توانایی پایبند است؛ زیرا بنده هرقدر عبادت کند، نمیتواند همهٔ چیزهایی را که الله به او امر کرده انجام دهد و شکر همهٔ نعمتها را بهجا بیاورد، اما به الله روی میآورد و به او پناه میجوید زیرا اوست که بنده را از شر کارهایش حفظ میکند و بنده خود با اختیار به نعمتهای پروردگارش اعتراف میکند و به گناهان و نافرمانیهایش اقرار مینماید؛ و پس از این توسل جستن به الله، از پروردگارش آمرزش میخواهد و درخواست میکند که گناهانش را بپوشاند و با عفو و فضل و رحمتش او را از گناهانش حفظ کند، زیرا کسی جز الله عزوجل گناهان را نمیآمرزد. سپس رسول خدا ـ صلی الله علیه وسلم ـ خبر میدهد که این استغفار از اذکار صبح و شب است، بنابراین کسی که آن را با یقین و استحضار معانی و ایمان به آن در آغاز روز یعنی ما بین طلوع خورشید تا از بین رفتن آفتاب یعنی در طول روز آن را بگوید و بمیرد، وارد بهشت میشود؛ و کسی که شب آن را بگوید - یعنی از وقت غروب خورشید تا طلوع فجر - و پیش از صبح بمیرد، وارد بهشت میشود.
