از ابن عمر رضیاللهعنهما روایت است که گفت: رسول خدا صلیاللهعلیهوسلم فرمودند: «إِنَّ أَحَبَّ أَسْمَائِكُمْ إِلَى اللَّهِ عَبْدُ اللَّهِ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ». «همانا محبوبترین نامهای شما نزد خداوند، عبدالله و عبدالرحمن است».
صحیح است - به روایت مسلم
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم خبر دادهاند که محبوبترین نامها نزد خداوند برای نامگذاری پسران، عبدالله یا عبدالرحمن است.
از نکات این حدیث
قرطبی گفته است: نامهایی که مانند این دو باشند، به آنها ملحق میشوند، مانند عبدالرحیم، عبدالملک و عبدالصمد. و این نامها از این جهت نزد خداوند محبوبترند که دربردارندهٔ صفتی هستند که برای خداوند واجب است (ربوبیت) و صفتی که برای انسان و شایستهٔ اوست و آن بندگی است. سپس «عبد» (بنده) به «رب» (پروردگار) به صورت اضافهای حقیقی اضافه شده است، پس مصادیق این نامها [در عالم واقع] صدق یافته و به این ترکیب شرافت یافتهاند و در نتیجه این فضیلت برایشان حاصل شده است. و دیگری گفته است: حکمت در اکتفا کردن به این دو نام این است که در قرآن، اضافهٔ «عبد» به یکی از نامهای خداوند متعال جز در مورد این دو نام، واقع نشده است. خداوند متعال فرموده است: {وَأَنَّهُ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ} (و اینکه هنگامی که بندهٔ الله برخاست تا او را بخواند) و در آیهای دیگر فرموده است: {وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ} (و بندگان [خدای] رحمان). و این سخن خداوند متعال آن را تأیید میکند: {قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَنَ} (بگو: «الله» را بخوانید یا «رحمان» را بخوانید).
