از بُرَیده رضیاللهعنه روایت است که گفت: رسول الله صلیاللهعلیهوسلم فرمود: «کسی که به امانت سوگند یاد کند از ما نیست».
صحیح است - به روایت ابوداوود و احمد
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم از سوگند خوردن به «امانت» نهی کرده و هشدار دادهاند، و اینکه هر کس چنین کاری کند، از ما نیست.
از نکات این حدیث
حرام بودن سوگندخوردن به غیر خداوند متعال، از جمله سوگند به «امانت»، و اینکه این کار از شرک اصغر است.
«امانت» شامل طاعت، عبادت، ودیعه (چیزی که به امانت سپرده شده)، پول نقد و امنیت میشود.
سوگند شرعی، تنها به الله متعال یا به یکی از نامهای او یا به صفتی از صفات او منعقد میشود.
خطّابی گفته است: به نظر میرسد دلیل ناپسند بودن این کار آن است که [خداوند] امر فرموده که به الله و صفات او سوگند یاد شود، درحالیکه «امانت» از صفات او نیست، بلکه امری از اوامر او و واجبی از واجبات اوست. پس مردم از آن نهی شدند، زیرا این کار مستلزم برابر قرار دادن آن (امانت) با نامهای خداوند عزوجل و صفات اوست.
