این حدیث به بخشندگی در غذا تشویق می کند؛ و اینکه هرچند غذا اندک باشد، باز هم کفایت می کند و برکت آن حاضران را در برمی گیرد؛ و به این ترتیب رسول الله صلی الله علیه وسلم به ایثار و از خود گذشتگی تشویق می کند؛ به این معنا که اگر غذای انسان آماده شد و گمان می کرد تنها او را کفایت می کند و در این هنگام کسی دیگر هم اضافه شد، نباید بخل ورزید و گفت: این غذا فقط برای من است. بلکه باید به او هم از آن غذا داد تا برای دو نفر کافی باشد.