از انس بن مالک رضی الله عنه روایت است که میگوید: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «الدُّعَاءُ لاَ يُرَدُّ بَيْنَ الأَذَانِ وَالإِقَامَةِ»: «دعای میان اذان و اقامه رد نمیشود».
صحیح است - به روایت ابوداوود و ترمذی و نسائی
پیامبر صلی الله علیه وسلم فضیلت دعا بین اذان و اقامه را بیان کردهاند و اینکه رد نشده و شایستهٔ اجابت است، پس در این هنگام خداوند را به دعا بخوانید.
از نکات این حدیث
فضیلت این وقت برای دعا.
اگر دعا کننده به آداب دعا پایبند باشد و اماکن و اوقات فاضلهٔ دعا را در نظر بگیرد و از گناه و نافرمانی الله دوری کند و از وقوع در شبهات و امور شکبرانگیز اجتناب کند و نسبت به الله حسن ظن داشته باشد، شایسته است که به اذن خداوند اجابت شود.
مناوی دربارهٔ استجابت دعا میگوید: «یعنی: بعد از جمع شروط و ارکان و آداب دعا اجابت میشود، اما اگر یکی از شرطها را فراهم نکند، تنها خود را ملامت کند».
اجابت دعا چنین است که: یا دعایش زود اجابت میشود، یا شری همانند آن را از وی دور میسازد، یا برای آخرتش ذخیره میشود؛ و این بر حسب حکمت و رحمت الهی است.
