به طور کلی شهدا پنج دسته هستند؛ کسی که دچار طاعون شود و بمیرد، کسی که در اثر بیماری شکمی بمیرد، کسی که غرق شود و جان خود را از دست بدهد به شرطی که سفر دریایی وی از سفرهای حرام نباشد، یا در سیل و طوفان و موارد مشابه جان خود را از دست بدهد، کسی که زیر آوار جانش را از دست بدهد مثلا دیوار بر او خراب شود؛ و کسی که در در جهاد بمیرد که برترین انواع شهدا می باشد. همچنین کسی که در راه الله به سببی جز جنگ و درگیری بمیرد شهید است؛ از میان شهدای نامبرده جز کسی که در جهاد کشته شده است، چهارتن دیگر، فقط در احکام آخرت شهید محسوب شده و در دنیا غسل می شوند و بر آنها نماز خوانده می شود. ناگفته نماند که عدد مذکور در این حدیث از باب حصر نیست، به این معنا که تعداد شهدا بیش از این پنج دسته می باشد.