هرکس از نماز وتر خواب بماند تا اینکه صبح شود یا آن را فراموش کند، بعد از طلوع فجر آن را با نیت ادا و نه قضایی بخواند. این حدیث شریف بیانگر جواز خواندن نماز وتر و لو بعد از طلوع فجر دوم می باشد و این برای کسی است که فراموش کرده نماز وتر بخواند یا از آن خواب مانده است، چون در این دو صورت شرعا معذور می باشد.