"و دست راستش را بر دست چپش قرار داد"؛ وقتی لفظ ید بطور مطلق ذکر شود، منظور از آن کف دست است که در اینجا نیز مراد همین است. روایتی که ابوداود و نسائی ذکر کرده اند، مؤید این مطلب است، در این روایت آمده است: «ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى ظَهْرِ كَفِّهِ الْيُسْرَى وَالرُّسْغِ وَالسَّاعِدِ»: «سپس دست راستش را بر پشت کف، مچ و ساعد دست چپ قرار داد». «الرسغ» عبارت از مفصلی است که میان ساعد و کف قرار دارد. "بر سینه اش" یعنی: دست راستش را بر دست چپش گذاشته و در اثنای قیام نماز، بر روی سینه اش قرار می داد.

1. صفحه ی اصلی
2. فقه و اصول فقه
3. فقه عبادات
4. نماز
5. صفت نماز
6. بروز رسانی

• وقتی رسول الله صلی الله علیه وسلم رکوع می کرد، انگشتانش را باز می کرد و آنگاه که سجده می کرد آنها را جمع می کرد.
• من و عمران بن حُصَین پشت سر علی بن ابی طالب نماز خواندیم؛ وقتی علی رضی الله عنه سجده می کرد، تکبیر می گفت و هرگاه سر از سجده بر می داشت، تکبیر می گفت....
• هرگاه رسول الله صلی الله علیه وسلم تکبیر می گفت، دست هايش را تا مقابل گوش هايش بلند می کرد؛ و چون به رکوع می رفت دست هايش را تا مقابل گوش هايش بلند می کرد....
• به من امر شده كه بر روى هفت استخوان سجده کنم