حدیث مذکور بیانگر مواردی است که رسول الله صلی الله علیه وسلم در آنها قنوت می خوانده است؛ و قنوت خواندن ایشان یا به هنگام دعا برای قومی بوده و یا به وقت دعا کردن علیه قومی؛ و به این ترتیب مشروعیت قنوت در نوازل روشن می گردد؛ و در نمازهای فرض، قنوتی جز این وارد نشده است؛ و مخصوص ایام نوازل و حوادث ناگوار بوده است. چون رسول الله صلی الله علیه وسلم تنها به هنگام دعا برای گروهی از مسلمانان یا علیه کافران قنوت نخوانده است؛ و این قنوت مختص به نمازی خاص نبوده است بلکه می توان آن را در همه ی نمازها خواند.

1. صفحه ی اصلی
2. فقه و اصول فقه
3. فقه عبادات
4. نماز
5. صفت نماز
6. بروز رسانی

• من و عمران بن حُصَین پشت سر علی بن ابی طالب نماز خواندیم؛ وقتی علی رضی الله عنه سجده می کرد، تکبیر می گفت و هرگاه سر از سجده بر می داشت، تکبیر می گفت....
• رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم در دو رکعت [قبلیهٔ] فجر، سوره‌های {قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ} و {قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ} را می‌خواندند...
• درحالی‌که کف دستم بين دو کف دستان رسول الله ـ صلى الله عليه وسلم ـ بود، تشهد را همچون سوره‌ای از قرآن به من آموخت
• رسول الله صلی الله علیه وسلم و ابوبکر و عمر رضی الله عنهما نماز را با «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ» شروع می کردند.