زنی از جهینه درحالی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد که از زنا باردار بود و اعتراف کرد مرتکب امری شده که موجب حد شرعی می باشد؛ تا رسول الله صلی الله علیه وسلم آن را بر او جاری نماید؛ بنابراین رسول الله صلی الله علیه وسلم ولی و سرپرستش را فراخواند و به او دستور داد به وی نیکی کند و چون وضع حمل نمود، او را نزد ایشان بیاورد؛ زمانی که آن زن وضع حمل نمود، سرپرستش او را نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آورد و لباسش محکم بر وی پیچانده و بسته شد تا مبادا بخشی از عورتش نمایان شود؛ سپس به فرمان رسول الله صلی الله علیه وسلم سنگسار شد تا اینکه فوت شد. آنگاه رسول الله صلی الله علیه وسلم بر او نماز خوانده و دعای میت را برای او خواند. این بود که عمر رضی الله عنه گفت: ای رسول خدا، با اینکه مرتکب زنا شده بر او نماز می خوانی؟ لذا رسول الله صلی الله علیه وسلم به وی خبر داد که آن زن - رضی الله عنها - چنان توبه ای کرده بود که اگر بین هفتاد نفر از گناه کاران تقسیم می شد، آنها را دربرمی گرفت و شامل آنها می شد؛ وی خود را به خاطر تقرب به الله عزوجل و رهایی از گناه زنا تسلیم نمود، آیا کاری بزرگ تر از این هست؟