از ابوعبدالرحمن عبدالله بن مسعود رضی الله عنه روایت است که می گوید: گويا هم اكنون به رسول الله صلى الله عليه وسلم می نگرم كه از پيامبری حكايت می كند كه قومش او را زدند و خون آلودش کردند اما او درحالی كه خون را از چهره اش پاك می کرد، می گفت: «اللَّهمَّ اغْفِرْ لِقَوْمي فإِنَّهُمْ لا يعْلمُونَ»: «يا الله، قوم مرا ببخش که آنها نمی دانند». صحیح است - متفق علیه
explain-icon

شرح

پیامبرمان صلی الله علیه وسلم از پیامبری از پیامبران حکایت می کند که قومش او را زدند اما او درحالی که خون را از چهره اش پاک می کرد، برای آنها طلب مغفرت و بخشش می کرد؛ و این نهایت صبر و شکیبایی و بردباری است. و به دعا کردن برای آنها کفایت نکرد، بلکه از باب دلسوزی برای آنان عذر آورد که حقیقت امور را نمی دانند و نسبت به آن جاهل هستند.