Ebû Bekir -radıyallahu anh-'dan rivayet edilen bu eser, sahabelerin Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in Ehl-i Beyti'nin haklarını bildiklerinin, onlara saygı gösterdiklerinin ve ihtiram ettiklerinin delilidir. Ehl-i Beyt'ten olup da dinine bağlı, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sünnetine tabi olan herkesin (bu ümmet üzerinde) iki hakkı vardır. İslam kardeşliğinden doğan hak ve Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in akrabalığından doğan hakdır. Ebu Bekir -radıyallahu anh-'ın bu sözünde, onun ve sahabelerin Ehl-i Beyti sevdikleri ve onlara hayırla muamele etmeyi tavsiye ettikleri anlaşılmaktadır.