Bu hadiste Peygamber –sallallahu aleyhi ve sellem- en hayırlı yaşantılarından birinin, Allah için savaşmak üzere atının dizginlerine yapışan kimsenin yaşamı olduğunu haber vermiştir. «O kimse savaşa çağıran veya yardım isteyen bir ses duyunca, ölümü göze alıp atının sırtında o yana doğru uçar veya ölümün kol gezdiği yerlere dalar.» Manası atının üzerinde düşmanın geldiğinin habercisi olan sesi duyunca öne doğru atılır. Hadiste geçen hey’a yani ses duyduğunda, el-fezaa: düşmana doğru hareket edip gitmek demektir. Şehit olmayı aşırı istediğinden dolayı ölümün kol gezdiği yerlerde bulunur. Bu hadiste aynı zamanda uzletin iyi olduğuna delil vardır. Kim vadilerde ve yollarda insanlardan uzak Allah’a ibadet ediyorsa ve insanlara da ancak iyilik yapıyorsa o hayır üzeredir.

1. Anasayfa
2. Fıkıh ve Fıkıh Usûlü
3. İbadet Fıkhı
4. Cihat
5. Cihadın Fazileti
6. Hadis

• Kim, şehit olmayı içtenlikle dilerse; Allah, onu şehitlerin menziline ulaştırır. Bu kişi, isterse yatağında ölmüş olsun
• «Kim Allah yolunda bir ok atarsa, onun bu ameli bir köleyi azat etme sevabına denktir.»
• «Cennete giren hiçbir kimse, yeryüzündeki her şey kendisinin olsa bile dünyaya geri dönmeyi arzu etmez. Sadece şehit, gördüğü aşırı itibar ve ikram sebebiyle tekrar dünyaya dönmeyi ve on defa şehit olmayı ister.»
• «Şüphesiz ki ümmetimin seyahati Azîz ve Celîl olan Allah yolunda cihada çıkmaktır.»