May pumuntang isang lalaki sa Propeta, pagpalain siya ni Allāh at pangalagaan, na nagtatanong sa kanya ng pinakamainam na kawanggawa kaya nagsabi siya rito: "Na magkawanggawa ka habang ikaw ay malusog ang katawan, na maramot ang sarili, na pinangangambahan mo ang karalitaan kung tumagal sa iyo ang buhay mo, at hinahangad mo ang pagyaman; at huwag mong antalain ang pagkakawanggawa hanggang sa nang dumating na sa iyo kamatayan at nalaman mong ikaw ay lilisan na sa Mundo ay saka mo sasabihing para kay Polano ay ganitong salapi bilang kawanggawa o habilin at para kay Polano ay ganitong salapi bilang kawanggawa o habilin, gayong ang yaman ay naging para na sa nagmana sa iyo." Sharḥ Riyāḍ Aṣ-Ṣāliḥīn ni Ibnu `Uthaymīn, 2/29-30. Dalīl Al-Fāliḥīn, 2/52-53.

1. Ang Pangunahin
2. Ang Fiqh at ang mga Batayan Nito
3. Ang Fiqh ng mga Pagsamba
4. Ang Zakāh
5. Ang Kawanggawa ng Pagkukusang-loob
6. Ang ḥadīth

• Walang naibawas ang isang kawanggawa mula sa yaman. Walang naidagdag si Allāh sa isang tao dahil sa pagpapaumanhin kundi karangalan. Walang nagpakumbabang isa man kay Allāh malibang nag-angat sa kanya si Allāh."}
• Habang ang isang lalaki ay naglalakad sa isang sakahan na lupa
• Wala sa inyong isa man malibang kakausap sa kanya si Allāh nang walang tagapagsalin sa pagitan niya at Nito
• Magkakaroon ka dahil dito sa Araw ng Pagkabuhay ng pitong daang babaeng kamelyo; ang lahat ng mga ito ay nirendahan sa ilong.