ابوهریره رضی الله عنه می گوید: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «برای برده ی درستکاری که خیرخواه آقایش باشد و حق پروردگارش را به جای آورد، دو اجر و پاداش می باشد. اجری به خاطر پرداختن وی به حق پروردگارش که انجام عبادات است و اجری در برابر پرداختن وی به حق آقایش که خدمت به او می باشد. سپس ابوهریره رضی الله عنه خبر می دهد که اگر برده موظف به جهاد می بود و اگر نیکی به مادرش با انفاق و خدمت به ایشان نبود، دوست داشت درحالی بمیرد که برده باشد، چون از چنین اجری برخوردار است.