ابوجمره از ابن عباس رضی الله عنهما در مورد انجام عمره به همراه حج سوال نموده و ابن عباس او را بدان امر می کند؛ سپس از وی در مورد قربانی وارد شده در آیه می پرسد چنانکه الله متعال می فرماید: «فَمَن تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ»: «هرکس از عمره بهره مند گردید و سپس [اعمال] حج را آغاز کرد، آنچه از قربانی [برایش] میسر شد [ذبح کند]». ابن عباس خبر می دهد که مراد از آن قربانیِ شتر به عنوان بهترین قربانی و سپس گاو و بعد از آن گوسفند یا شراکت در یک سهم از هفت سهم قربانی شتر یا گاو می باشد؛ در ادامه گویا کسی در خواب و در حال ادای مناسک تمتع بر ابوجمره عارض شده و هاتفی را دیده که فریاد می زند: "این حجی درست و صحیح و تمتعی است که مورد قبول خداوند واقع شده است". پس نزد ابن عباس رضی الله عنهما می رود تا او را به این رویای زیبا بشارت دهد چراکه رویای نیکو جزئی از اجزای نبوت است؛ به این ترتیب ابن عباس رضی الله عنهما از اینکه الله متعال او را توفیق عمل درستی عطا نموده خوشحال شده و از فرط خوشحالی الله اکبر گفته و می گوید: این سنت ابوالقاسم صلی الله علیه وسلم می باشد.