از ابوهريره رضی الله عنه روايت است که گفت: رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «برای زنی كه به الله و روز قيامت ايمان دارد، جايز نيست مسير يک شبانه روز راه را بدون مَحرَم سفر کند».
صحیح - متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم بیان نموده که برای زن جایز نیست مسير يک شبانه روز راه را بدون مَحرَم مرد از محارمش سفر کند.
از فوائد حدیث
ابن حجر می گوید: عدم جواز سفر زن بدون محرم، و آن اجماعی است در غیر حج و عمره، و خارج شدن از دار شرک، و کسانی هستند که آن را از جمله شرط های حج می دانند.
کمال شریعت اسلامی، و حرص آن بر مصئونیت و حمایت زن.
ایمان به الله متعال و روز آخرت مستلزم تسلیم شدن به شرع الله متعال و توقف نزد حدود اوست.
محرم زن، شوهر او یا کسی است که به سبب خویشاوندی، شیردهی یا مصاهرت (خویشی وابستگی) بر او حرام دائمی شده باشد، مسلمان، بالغ، عاقل، با اعتماد و امین باشد؛ مقصود از وجود محرم محافظت، صیانت و مراقبت از زن است.
بیهقی درباره روایات وارد شده در مدت سفر که زن فقط با محرم مسافرت می تواند می گوید: حاصل کلام این که هر چیز که مسافرت نامیده می شود، بدون شوهر یا محرم، چه سه روز، چه دو روز، چه یک روز و چه مدت محدودی و غیره باشد حرام است؛ طبق روايت مطلق ابن عباس، كه آخرين روايات قبلی مسلم است: {لا تسافر امرأة إلا مع ذي محرم} یعنی "زن نباید سفر کند مگر همراه محرم"، و اين شامل تمام آنچه هست که سفر ناميده می شود. پایان سخنانش. و این حدیث بر اساس وضعیت سوال کننده و محل سکونت او بوده است.
