حدیث مذکور بیانگر این مطلب است که برده ی مکاتب آزاد نمی شود و حکم افراد آزاد را پیدا نمی کند تا اینکه بهای آزادی خود را کاملا پرداخت کند و اگر حتی چیز اندکی از مقدار مورد قرارداد بین او و آقایش مانده باشد، هنوز برده است و احکام برده در مورد او جاری می باشد.