حدیث مذکور از طرد و دوری کسی از رحمت الله سخن می گوید که دزدی می کند؛ چون چیزی ناچیز و بی ارزش مانند تخم مرغ و ریسمان می دزد و چون به این کار عادت کند، باعث می شود به دزدی چیزهای بزرگتری هم روی بیاورد و این منجر به قطع دست وی شود. و چنین کسی را مستحق دعای لعن و نفرین می داند یا از وقوع لعنت بر او خبر می دهد.