این حدیث به مساله ی مهمی در اسلام تاکید دارد و آن نرمخویی و خوش رفتاری با ضعیفانی چون یتیمان و زنان می باشد. در این حدیث رسول الله صلی الله علیه وسلم در توجه به این دو گروه، یتیمان و زنان، مبالغه می کند چون هر دو از جایگاهی برخوردار نیستند که بدان پناه ببرند و از آنها دفاع کند؛ بنابراین رسول الله صلی الله علیه وسلم دعای سختی و مشقت برای کسی می کند که در حق آنها تجاوز کند.