مُلَيكه رضی الله عنها رسول الله صلی الله علیه وسلم را برای غذایی دعوت نمود که تدارک دیده بود؛ الله متعال اخلاق و رفتار والایی را در سرشت پیامبر گرامی اسلام نهادینه کرده بود و از تواضع فراوانی برخوردار بود؛ چنانکه با وجود قدر و منزلت و جایگاه والایی که داشت، دعوت بزرگ و کوچک، مذکر و مونث و مستمند و ثروتمند را می پذیرفت و در پیِ آن اهداف بزرگ و ارزشمندی را دنبال می کرد. با پذیرش دعوت دلِ دل شکسته ها را به دست می آورد و مرهم دل فقرا می شد و جاهلان را آموزش می داد؛ و به این ترتیب اهداف نیکی را دنبال می کرد؛ لذا دعوت این زن را می پذیرد و از غذایش میل می کند و پس از آن فرصت را غنیمت می داند تا به این افراد ضعیف که گاها حضور پر رنگ بزرگان در مجالس مبارک ایشان، فرصت شرکت در این مجالس را از آنها گرفته است، آموزش دهد؛ بنابراین به آنها دستور می دهد که برخاسته و به همراه آنان نماز بخواند تا کیفیت نماز را بیاموزند. لذا انس حصیر قدیمی را که از فرط استفاده سیاه شده بود، می آورد و آن را با آب می شوید و رسول الله صلی الله علیه وسلم روی آن می ایستد و به همراه آنها دو رکعت نماز می خواند، چنانکه انس و یتیم همراه او در صفی پشت سر رسول الله قرار می گیرند و ملیکه به تنهایی در پشت سر آنها صفی را تشکیل می دهد. و به این ترتیب رسول الله صلی الله علیه وسلم پس از دعوت و آموزش بازمی گردد.