رسول الله صلی الله علیه وسلم جبریل را در بالاترین بخش بهشت می بیند که ششصد بال دارد. چون راوی این حدیث عاصم بن ابی بهدله در مورد هیئت این بال ها سوال می شود، چیزی در این مورد نمی گوید؛ بنابراین برخی از یارانش خبر می دهند که هر بالی از بزرگی و عظمتی که داشته مابین مشرق و مغرب را گرفته است. و این مساله در احادیث صحیح دیگر آمده است: «سادًّا عِظَمُ خلقِهِ ما بين السَّماءِ و الأرضِ»: «عظمت و بزرگی اش فضای ميان آسمان و زمين را فرا گرفته بود».

1. صفحه ی اصلی
2. عقيده
3. ايمان به ملائكه
4. ملائكه
5. بروز رسانی

• وقتی آدم وفات نمود، ملائکه او را به تعداد فرد غسل دادند و در قبر برايش لحد ساختند و گفتند: اين سنّت و شيوه ی آدم در ميان فرزندانش می باشد....
• گويا گرد و غبار گروه جبريل را می بينم كه از كوچه های بنی غنم بلند می شود؛ و اين زمانی بود كه رسول الله صلى الله عليه وسلم برای جهاد به بنی قريظه می رفت....
• اين (سعد بن معاذ) کسی است که برای مرگش عرش الله به لرزه درآمد و دروازه های آسمان گشوده شد و برای تشييع جنازه اش، هفتادهزار ملک شرکت داشتند. (ولی با وجود اين همه مناقب و فضائل) لحظه ای قبر او را بهم فشرد و بلافاصله رها کرد....
• به من اجازه داده شد تا در مورد ملکی از ملائکه ی حامل عرش سخن بگویم كه فاصله ی بين نرمه گوش تا شانه اش مسير هفتصد سال است.