Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- bu ümmette en çok ölümün iki şeyde olacağını zikretmiştir. Birincisi: Düşman ile yapmış oldukları savaşlarda Müslümanların silah ile öldürülmeleridir. Aynı zamanda Müslümanların kendi arasında çıkan fitnelerde silah ile birbirilerini öldürmeleri de bu kapsamda değerlendirilir. İkincisi: Taun hastalığı ile gelen ölümdür. O hızlı bir ölümdür. Sebebi Müslümanların düşmanı kafir olan cinlerin çarpmasıdır. Öldürme ve taun'un herhangi birinden ölen şehittir. Şöyle de denilmiştir: Bu duadan kasıt: Yani Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- ümmetinin bu iki şeyden dolayı ölüp şehitliğe nail olmaları için dua etmiştir. Doğru olan birincisidir. En doğrusunu Allah bilir.

1. Anasayfa
2. Fıkıh ve Fıkıh Usûlü
3. Dinî Tıp, Tedavi ve Rukye
4. Hadis

• Ebû Hureyre -radıyallahu anh'dan rivayet edildiğine göre, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: "Me­dine'nin kapıları ve yollarında bir takım me­lekler vardır. Medine'ye tâûn hastalığı da, Deccâl de giremez"...
• Allah'a yemin ederim ki Allah'ın senin vesilenle bir tek kişiye hidayet vermesi, senin için kızıl develerden daha hayırlıdır
• Amr b. Şuayb, babası kanalıyla dedesinden rivayet ettiğine göre, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: "Bir kimse, (ehil olmadığı) halde tabip­lik yapmaya kalkar (ve hastaya zarar verirse), sorumludur."
• Eğer sabredeyim dersen, sana Cennet vardır. Ama yine de sen istersen, sana şifa vermesi için Allah’a dua ederim.» buyurdu