عده ای از انصار مال و اموالی را از رسول الله صلی الله علیه وسلم طلب کردند که رسول الله صلی الله علیه وسلم به ایشان عطا نمود. سپس خواستد و باز هم رسول الله صلی الله علیه وسلم به آنها عطا نمود تا جایی که آنچه نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم بود، تمام شد؛ آنگاه رسول الله صلی الله علیه وسلم به ایشان خبر داد که امکان ندارد چیزی را ذخیره کند و آنها را از آن باز بدارد؛ اما دیگر چیزی ندارد که به آنها بدهد؛ و آنان را تشویق می کند که از دیگران چیزی نخواهند و اظهار بی نیازی نموده و صبر کنند. و به ایشان خبر می دهد که هرکس به آنچه نزد الله است قناعت کند و خود را بی نیاز از مال و اموال مردم بداند، الله متعال او را بی نیاز می گرداند. چون ثروتمند و بی نیاز واقعی کسی است که قلبش بی نیاز باشد و بی نیازی در قلب او باشد. و کسی که چنین باشد، الله متعال او را از مردم بی نیاز می گرداند و او را عزت نفسی عطا می کند که به سبب آن از سوال کردن و خواستن چیزی از مردم دوری می کند. و هرکس از زنانی که بر او حرام است دوری نماید و پاکدامنی اختیار نماید، الله عزوجل پاکدامنی او را مستدام نموده و از وی و خانواده اش حمایت می کند. و هرکس صبر پیشه کند، الله متعال به او صبر عنایت می کند. و الله رزقی بهتر و بزرگ تر از صبر به انسان نداده است.