حدیث مذکور دلیلی بر بزرگی حق پدر و مادر می باشد و اینکه سبب اذیت و آزار و دشنام آنها شدن، از گناهان کبیره است؛ اگر سبب اذیت و آزار و دشنام و نفرین آنها شدن، چنین باشد طبعا لعنت کردن آنها به صورت مستقیم زشت تر و بدتر خواهد بود. بعد از اینکه رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که دشنام دادن به پدر و مادر از گناهان کبیره است، حاضران تعجب می کنند، چون بسیار بعید می دانند و در ذهن آنها نمی گنجد که کسی پدر و مادرش را مستقیما دشنام دهد؛ لذا رسول الله صلی الله علیه وسلم به ایشان خبر می دهد که این مساله با سبب شدن فرزندان برای دشنام دادن به پدر و مادر رخ می دهد؛ چنانکه کسی پدر و مادر دیگری را دشنام می دهد و او در پاسخ پدر و مادرش را دشنام می دهد. و به این ترتیب به طور غیر مستقیم پدر و مادر خود را دشنام می دهد.

1. صفحه ی اصلی
2. فضائل و آداب
3. فقه اخلاقى
4. اخلاق ناپسندیده
5. بروز رسانی

1. صفحه ی اصلی
2. فضائل و آداب
3. آداب شرعى
4. آداب صحبت كردن و سكوت كردن
5. بروز رسانی

• هرکس غلامی را به جُرم نکرده، حد يا سيلی بزند، کفاره اش اين است که او را آزاد کند.
• حرام بودن کبر و خودپسندی و خودبزرگ بینی و بیان عاقبت و فرجام بد آن
• الله کسانی را که در دنيا مردم را شکنجه می کنند، عذاب می دهد.
• وای به حال کسی که در سخن گفتن دروغ می گوید تا دیگران را بخنداند؛ وای به حال او، وای به حال او.