در این حدیث عمر رضی الله عنه توضیح می دهد، زنی که شوهرش مفقود شود، به مدت چهارسال از زمانی که مفقود شده، در انتظارش می ماند و پس از آن چهار ماه و ده روز عده می گذراند و آنگاه ازدواج می کند. فقها این اثر را بر موردی حمل کرده اند که ظن غالب فوت شدن مرد مذکور باشد مانند کسی که در جنگ گم می شود یا در دریا غرق می شود و موارد مشابه.