حدیث مذکور افضل بودن کسی را بیان می کند که قبل از تقاضای شهادت از وی، خود شهادت بدهد؛ و این دلیل بر خوبی وی جهت حفظ حقوق می باشد؛ اما این در صورتی است که صاحب حق از این شهادت بی اطلاع باشد یا آن را فراموش کرده باشد؛ در این شرایط برای شاهد جایز است که برای شهادت دادن اقدام کند هرچند از او درخواست گواهی دادن نشده باشد. و این توضیح بهترین حالت در جمع بین این حدیث و احادیثی با مضمون مذمت کسی است که قبل از تقاضای شهادت از وی، شهادت می دهد.