share_hadeeth
رسول الله صلی الله علیه وسلم اطلاع می یابد که عبدالله بن عمرو رضی الله عنهما سوگند یاد کرده همیشه روزه باشد و هیچ روزی از عمرش را بدون روزه سپری نکند؛ و همه ی شب های عمرش را به نماز و قیام بگذراند؛ بنابراین از وی سوال می کند: آیا تو چنین گفتی؟ و او پاسخ می دهد: بله؛ لذا می فرماید: «این کار برای تو دشوار است و توان آن را نداری». و در ادامه به وی توصیه می کند تا بین عبادت و آسایش تن جمع نموده و هر دو را در نظر بگیرد و گاهی روزه بگیرد و گاهی نه؛ و نماز شب بخواند و بخوابد؛ و به روزه گرفتن سه روز از هر ماه کفایت کند تا پاداش روزه گرفتن تمام عمر را به دست آورد. اما عبدالله بن عمرو به ایشان خبر می دهد که توانش بیش از این است؛ و همواره از ایشان اجازه می خواهد تا روزهای بیشتری را روزه بگیرد تا به برترین روزه که روزه ی داود علیه السلام است، یعنی روزه گرفتن به صورت یک روز در میان توصیه می شود. و از اشتیاقی که در انجام خیر و خوبی دارد، حتی بیش از این هم را درخواست می کند که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «روزه ای برتر از این نیست».
