رسول الله صلی الله علیه وسلم عبدالله بن عمر رضی الله عنه را از ترک نماز شب مانند فلان کس، بر حذر می دارد و اسم او را نمی برد تا پرده پوشی رعایت شود. و شایسته ی هر مسلمانی است که از افراط در عبادت پرهیز کند و خود را مکلف به طاعاتی نکند که از توانش خارج است؛ وگرنه دین بر او غلبه می کند چون دارای اعمال و طاعات زیادی می باشد و پایان کار او ناتوانی و بریدن است. چون الله متعال با رحمت و آسانگیری بر بندگانش، وظایفی را در وقت های مختلف واجب کرده است؛ و چون انسان تصمیم بگیرد، عمل وی مداوم می شود و می تواند با درنگ و آسانی از پس ادای همه ی حقوق برآید؛ حق الله و حق نفس و حق خانواده و حق دوستان؛ رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إنَّ أَحَبَّ الأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ أَدْوَمُهَا وَإِنْ قَلَّ»: «محبوب ترین اعمال نزد الله متعال، عملی است که مداوم و همیشگی باشد، هرچند اندک باشد». بنابراین شایسته هر مسلمانی است که برنامه ی ایمانی شبانه ای به اندازه ی توان خود داشته باشد.